Kiekjes van bezoekjes en tripjes op de Galapagoseilanden…

In de namiddag en in het weekend zijn we telkens vrij en kunnen we dus genieten van de schoonheid van het eiland Santa Cruz. Ook hebben we al enkele boottrips gedaan.

Wat heb ik de voorbije weken zoal gedaan?

-zon, zee, strand: Natuurlijk genieten we ook van de prachtige stranden die hier zijn. Het water is zo prachtig blauw. We zijn er al volledig aan gewend! Het zal raar zijn om onze belgische Noordzee terug te zien. Op het strand spotten we veel leguana’s en pelikanen.

-snorkelen: We deden 2 boottrips met enkelen van de groep in het weekend. Snorkelen is fantastisch! ik deed het nooit eerder maar ik ben volledig verkocht. We zwommen tussen duizenden vissen en zagen zelfs een zeeleeuw en haai zwemmen. Prachtige ervaring!

-schildpadden: tijdens wandelingen in de natuur en het bezoek aan het Darwin Centre zagen we heel wat schildpadden. We zagen zowel heel kleine baby’s als enorme grote van wel 160 jaar oud. Het zijn zo prachtige beesten en het is leuk om ze eens van enorm dichtbij te zien. Wat een poten!

We bezochten ook nog lavatunnels en heel wat kraters.
Wat er toch allemaal op zo’n klein eilandjes te zien is, verbazend.

Enkele foto’s…

Galapagoseilanden – Het vrijwilligerswerk…

Na lange tijd laat ik toch nog iets van me horen. Ik heb het enorm druk gehad en de tijd dat ik in internetcafés was was ik ofwel aan het skypen ofwel foto’s aan het uploaden op facebook..

Maar ik ga het goedmaken nu en jullie weer op de hoogte brengen met wat hier zoal gebeurt.

Wel, ik ben dus 1 maand op de Galapagoseilanden en doe hier vrijwilligerswerk.
We kwamen aan op donderdag, de 7e april en vrijdag startte het werken. We zijn in groepen opgedeeld en ik startte de eerste week in een school.

De school start hier al om 7uur, dus dat is elke morgen om 6uur opstaan. Dat was wel even wennen, maar uiteindelijk geraak je dat wel gewoon. Er waren 300 kinderen op school tussen 4 en 12 jaar.
De eerste 2 dagen (vrijdag en maandag) ging ik de leerkracht die bij de 6-jarigen lesgaf helpen.  Het lesgeven was zo anders.. Er was weinig of geen discipline in de klas, de leerkracht stond maar wat te roepen terwijl de helft van de kinderen helemaal niet luisterden. Ik had wat medelijden met haar want ze bedoelde het allemaal wel goed. Ook was de klas zo kaal als het maar zijn kon. Niets aan de muur, die trouwens helemaal grijs (beton) waren. Er was helemaal geen materiaal in de klassen. Het einige dat aanwezig was was een bord. Er waren 26 kinderen in de klas.
De kinderen moesten met crêpepapier bolletjes maken en deze met lijm in de kruin van een getekende boom kleven. Veel kon ik dus niet doen. Het einige dat ik moest doen was de kinderen lijm geven als ze het nodig hadden en meer crêpepapier. En het duurde lang, de juf zei steeds dat ze meer crêpepapier in de kruin moesten doen. Terwijl ging de juf bij elk groepje kinderen om hen de aangeleerde klinkers te laten schrijven. Eigenlijk zou ze dat beter klassikaal gedaan hebben, maar goed.. De tijd ging traag voorbij..
Daarna deden we wat oefeningen om het verschil tussen ‘links‘ en  ‘rechts‘ in te oefenen. Maar het was duidelijk dat de meeste kinderen dit verschil nog niet echt door hadden. Ze keken gewoon naar de juf of naar de anderen als ze naar de linkse muur moesten lopen..Het was goed dat de juf hen dergelijke bewegingsoefeningen gaf maar het was nogal chaotisch..

Na 3uur in de klas te zitten was het tijd voor een break van 40 minuten. Van gezonde snacks was er weinig sprake. Er was een soort shop in de school waar je vanalles kon kopen: hamburgers, chips, koekjes, limonade, … Alles behalve gezonde dingen. En alle kinderen hadden een dollar mee en kochten er iets. Het was er dus nogal aanschuiven.
De school is gedaan om kwart voor 1. De kleinste kinderen hebben al vroeger gedaan, om half 12. Het is raar dat het enkel in de voormiddag school is, maar het is toch veel te warm in de namiddag om te functioneren, laat staan les te gevenJ

Mijn eerste 2 dagen in de school waren wat teleurstellend. Ik weet dat ik de leerkracht wel hielp door dingen te maken voor de volgende dag, zoals 26 schildpadden tekenen en uitknippen, maar dit is niet met kinderen bezig zijn, Ook moest ik de 2e dag een briefje voor de ouders schrijven, en dit dus 26 keer. Hier zouden we het gewoon typen en kopiëren, maar daar is dat allemaal niet mogelijk.
Het belangrijkste tijdens lesgeven is materiaal en de kinderen zoveel mogelijk visueel laten ervaren. Dat is nu net iets dat hier niet gebeurt wegens gebrek aan geld. Het is wel prachtig om te zien hoe de leerkrachten, ondanks de mindere omstandigheden, toch gemotiveerd blijven en hun best doen. Ik weet niet of ik het hier lang zou volhouden. Natuurlijk is voor mij het gebrek aan een gemeenschappelijke taal mijn grootste probleem. Communiceren met kinderen is zo belangrijk, en net dat lukt me nu heel moeilijk. Mijn basis van het Spaans is helemaal niet voldoende om me uit te drukken tegenover de kinderen. En dat is wel frustrerend.

De derde dag van de week op school was ik een dagje op stap met de Engelse leerkracht. Dit was een heel leuke voormiddag. We gingen in allerlei verschillende klassen van verschillende leeftijden. Ik had echt het gevoel dat ik nu de kinderen iets kon leren, al was het maar enkele Engelse woordjes. Gelukkig was er ook meer discipline bij de kinderen van 11 jaar. Het waren leuke lessen met kleine groepswerkjes. Ze moesten een verhaal in het Engels schrijven aan de hand van prenten. Natuurlijk was het schrijven een enorm groot probleem want deze kinderen kunnen met moeite Engels, dus ik moest veel helpen en voorschrijven. Maar toch wist ik dat ik ze iets bijleerde.

De laatste 2 dagen zou ik bij de kleinste, de 4-jarigen, helpen. Ik kijk er enorm naar uit. Helaas werd ik teleurgesteld. Het regende die 2 dagen enorm en de klas van de 4-jarigen was volledig nat. De regen was langs het dak binnengekomen en alles, maar dan ook alles was nat. Omdat het te nat was en gevaarlijk was voor de kindjes om uit te sleren, was er geen school voor hen.
In deze klassen was er speelgoed en wel knutselmateriaal, maar dit was allemaal nat. Al de rollen crêpepapier waren voor de vuilbak. Het was zo triest om te zien. En het erge is dat de school geen geld heeft om de gebouwen te repareren…
Toch probeerden we ons nuttig te maken en maakten we wat versieringen om de klas wat meer op te fleuren. Zo wisten we toch dat we iets gedaan hadden en was het zichtbaar dat we aanwezig waren geweest.

De 2e week, die weer startte op vrijdag, was het tijd voor iets helemaal anders. We konden een uur langer slapen en de taxi pikte ons op om 8uur. Deze bracht ons naar ‘the highlands‘ waar we in de natuur zouden werken. Wij namen dit natuurlijk letterlijk op en dachten dat we buiten planten zouden moeten planten of iets dergelijks. Wat bleek… Hele voormiddag moesten we zakjes met aarde vullen in een serre.. Deze zakje werden dan gebruikt om allerlei planten in te planten.
Het was gezellig met ons groepje van 6 en we konden babbelen en wat nadenken over de voorbije weken. Maar na 2 voormiddag dit gedaan te hebben vroegen we toch of we niet eens iets anders mochten doen, eventueel buiten op het land. Helaas hadden ze geen ander werk voor ons.. Dus de komende dagen was het weer hetzelfde.

Op het einde van de week bleek dat we  met ons zessen 3872 zakjes met aarde gevuld hadden. Wow, wat was ik blij dat de week erop zat.

Deze week, de derde week hier, ben ik terug in de school. Ik ga deze week eindelijk bij de 4-jarigen zijn. Vandaag heb ik het al mogen ervaren, het is zo vermoeiend. 25 kindjes die allemaal aandacht willen en nog maar sinds 2weken naar school gaan. Wow, dat is lastig! Ook zijn er enkele jongens die helemaal  niet luisteren. Een paar keer moesten ik de weggelopen kindjes gaan zoeken…
Het lastige is dat ik niet veel meer kan zeggen dan ‘no‘ wanneer ik wil zeggen dat ze moeten stoppen en luisteren. Want hoe zeg je ‚‘Stop ermee‘ in het Spaans. Luister is ‘escucho‘ of iets dergelijksJ

Gelukkig is het maar een korte week want vrijdag was het geen school wegens Goede Vrijdag en donderdagmorgen vertrekken we al op landcruiseJ Ik kijk er zo naar uit om naar de verschillende eilanden van de Galapagos te gaan en ondere andere pinguïns en flamingo’s te zien, want deze hebben we nog niet kunnen spotten en zijn maar op bepaalde plaatsen te zien waar we naartoe gaan.

Korte update – Alles nog steeds fantastisch!

Hello everybody,

Het is een tijdje geleden dat ik iets van me laten weten heb, ik weet het. Maar het is zo druk geweest de afgelopen dagen/weken.

Na Mindo keerden we eerst terug naar Quito om daar een dag te relaxen. Daarna trokken we naar Cotopaxi voor 3dagen. We bezochten een animalmarket, een prachtige (echt prachtige lagune) genaamd Quilotoa  en deden enkele uren horsebackriding. Dat heb ik geweten achteraf, my ass was hurting so much.
Ook bezochten we een rosegarden.
Foto’s van deze bezoeken vind je op mijn facebook. Ik kan hier geen foto’s uploaden want alles gaat hier (Galapagoseilanden) zoooo traag en internet is hier dubbel zo duur. Uploaden van 5 foto’s duurt een kwartier..

Na Cotopaxi trokken we voor 4 dagen naar Otavalo. Deze stad is gekend voor zijn grote markten vol met souvenirs. Ik kocht dan ook enorm veel. Sommigen mogen zich dus aan een cadeautje verwachten. Sorry, maar ik kan helaas niet voor iedereen iets kopen. Ik heb ook een extra tas gekocht, want dit was noodzakelijk:)
In Cotopaxi bezochten we nog maar eens een lagune. Deze was minder spectaculair dan Quilotoa, maar zeker ook de moeite waard. We maakten een wandeling rondom de lagune van 2 uur.
We bezochten ook de lederen straat. Dit is een straat waar er allemaal shops zijn met echt alles wat je je maar kan bedenken in leder. En natuurlijk aan een veeeel betere prijs dan in Europa. Ik kocht een fantastisch mooie grote tas voor slechts 78 dollar. Nice, nee?
Daarna werden we gedropt bij een indigenous family om daar de nacht door te brengen. We gingen op verkenning en kookten samen met de hostmum. Het was een leerrijke ervaring en we moesten ons redden met het beetje Spaans dat we kunnen..
De volgende dag stond er nog maar eens paardrijden op het programma. Deze keer was het beter dan de eerste keer. De omgeving was zoveel prachtiger en nu hadden we al wat ervaring. We gallopeerden dan ook veel. Het uitzicht was prachtig: bergen, riviertjes, rotsen. En de zon was ook van de partij:)
Na 2uur waren we moe, maar meer dan tevreden.
Nog gauw wat souvenirs bijkopen, en dan konden we de volgende dag terug richting Quito trekken.

De laatste dag van de trip was gekomen. We aten in een chique restaurant als afsluiter. We moesten afscheid nemen van onze tourguide, Veronica en ook van Maddie. Er werd gelachen, veel gedronken en daarna trokken we naar ‘Bungalow 6′ (onze favoriete bar) want het was woensdag, dus ladiesnight. Dit wil dus zeggen drank for free tussen 8 en 10. Het was een leuke afsluiter van deze reis.

‘s Morgens moesten we er om 6uur uit, dus na slecht een paar uurtjes geslapen te hebben piekte het bij iedereen.
Maar dit avontuur is nog niet voorbij. We trokken met 1 iemand minder richting Galapagoseilanden. Niet wetenden wat ons daar te wachten staat en vol verwachtingen..

Mindo, the cloudforest – Canopy, tubing en butterflyfarm

Na de kust was het tijd om terug meer noordelijk te gaan..
Na meer dan een week te relaxen was het in Mindo weer tijd voor wat actie. Yes!

Dag 1 stond ‘canopy’ op het programma.
Wat is dit nu? Wel, je hangt eigenlijk aan een koord vast en je glijdt als het ware door het woud. Super super snel gaat het niet, dus je kan genieten van het prachtige uitzicht. Toch geeft het wat kriebels in de buik, want je beseft hoe hoog je bent.. Met een begeleider kon je ook als je wou gekke posities aannemen, zoals een ‘superman’ of ‘butterfly’. Dat gaf een kick!

Dag 2 stond ‘tubing’ op het programma.
7 banden hangen aan elkaar en iedereen zit tussen 2 banden in. Elke groep heeft 2 instructeurs die sturen. Zij zijn veel in het water en zorgen ervoor dat de gevaarlijkste rotsen ontweken worden. Er was enorm veel stroming in de rivier die we afdaalden. Je mocht ook nooit of te nimmer je voeten in de band doen, altijd tegen de band. Het was gek!:)
Kletsnat, maar weer een ervaring rijker, kwamen we aan aan het eindpunt na een klein halfuurtje.

Wie wou kon ook de butterflyfarm in de buurt bezoeken. Met een kleine groep gingen we er te voet naartoe. We gingen in een serre en daar vlogen de vlinders overal rond je heen. Je kon ze zelfs voeden met bananenpap. Dan kwamen ze op

je vinger zitten. Het kriebelde wel een beetje, maar de vlinders waren oooh zo prachtig…
Als souvenir heb ik een prachtige blauwe vlinder gekocht:)

Canoa, another paradise:)

Na een week in Montañita vertoefd te hebben, was het tijd om wat verder richting kust te trekken. We hadden een busrit van 3uur voor de boeg en kwamen aan in Canoa. Dit kleine stadje is ideaal voor surfers. Opnieuw een prachtig strand en enorm hoge golven. (en uiteraard veel zon)
Wie wou kon nog extra surflessen nemen of een board huren.

We verbleven hier 3 nachten. De 2e dag bezochten we een organic farm, waar we onze eigen chocolade met cacaobonen maakten. Overheeeerlijk, echt waar.
Ook maakten we onze eigen ring met een noot. Dit duurde toch wel een 40-tal minuten.
We kregen voor derest nog uitleg over hetgeen geplant werd op de farm en de verschillende dieren die er waren. Er waren heel wat vrijwilligers van Europa die er projecten en experimenten deden.

De 3e dag hadden we een dag vrij om nog wat tot rust te komen en te genieten van de laatste dag beach. Want daarna was het gedaan met het goede weer en trokken we weer meer naar het noorden richting het cloudforest, vochtig dus vooral. De zonsondergang was opnieuw prachtig om te zien.

Wat ga ik dit missen: zon, zee, strand en puur relaxen…

Montañita, a place called paradise!

Eindelijk gearriveerd aan de kust. Just what we needed:)
Het is hier echt een paradijs. Mantañita is een klein dorpje aan de kust. Onze hostel heeft zelfs een zwembad, nice. Naar het strand is het amper 3 minuten stappen. En Montañita heeft maar enkele straatjes. Het is dus heel gemakkelijk om je weg hier te vinden. Zon, zee, strand, surfers, jugos (verse fruitsapjes), batidos (soort milkshakes), veel vers fruit,… : dat zijn de kernwoorden voor de komende week. And I love it. Gewoon relaxen en weinig doen, het is eens iets anders. Ik kan ook nog wat meer kleur gebruiken;)
De golven zijn trouwens crazy hier. Daarom is het hier ook een surfparadijs. Maandag en dinsdag heb ik surflessen, dat zal wat worden.. We zien wel.
Elke avond is het hier feest. Woensdag was het zoals altijd ladiesnight. Het was grappig, want je zag meer mannen dan ladies:)

Enfin, off to the beach now:)

Guyaquil, te warm en te druk om goed te functioneren…

Na de jungle en het Andesgebergte was het tijd om meer richting kust te trekken. We zouden eerst halt houden in Guayaquil, de grootste stad van Ecuador. Onze tourleader had ons gewaarschuwd dat het een enorm drukke, zotte en warme stad was. Het zweet zou van ons hoofd druppen. Er wonen bijna 4 miljoen mensen en het verkeer is er enorm hectisch.
Toen we na een rit van 4uur op de bus aankwamen werden we meteen geconfronteerd met de hectische, warme stad. Iedereen rijdt er maar op los.. De hitte was niet te doen.
Ik houd niet echt van Guayaquil, de stad is te druk voor mij. Gelukkig bleven we maar 2dagen hier.
De 2e dag deden we eerst 450trappen om zo een prachtig uitzicht te hebben over de stad.
Daarna deden we een citytour met een bus. Gelukkige deden we dit pas om 17u, toen was de hitte al wat draaglijker.. Het was vooral druk.